| ←Poprzednia wersja |
Wersja z dnia 21:40, 18 kwi 2008 |
| Linia 1: |
Linia 1: |
| - |
<noinclude><small>< [[Linux]] </small></noinclude>
|
|
| - |
|
|
| |
Oprogramowanie wolnodostępne ma tę wadę, że próżno szukać go w jednym miejscu. Różne narzędzia rozwijane są przez różnych ludzi w wielu różnych miejscach. Tendencja ta stanowi jeden z filarów tworzenia oprogramowania na zasadzie doboru naturalnego, dlatego trudno tu raczej o centralizację. Użytkownik, który chce od zera, samodzielnie skompletować system GNU z jądrem Linux musi więc wykazać się średnim bądź wysokim poziomem znajomości systemów uniksopodobnych. Tę niedogodność zauważono już po uwolnieniu pierwszych wersji jądra i spontanicznie pojawili się ludzie, którzy dobierając potrzebne im elementy (aplikacje GNU, jądro, biblioteki, skrypty startowe) zaczęli udostępniać je innym jako pewne logiczne całości zwane dystrybucjami.
|
|
Oprogramowanie wolnodostępne ma tę wadę, że próżno szukać go w jednym miejscu. Różne narzędzia rozwijane są przez różnych ludzi w wielu różnych miejscach. Tendencja ta stanowi jeden z filarów tworzenia oprogramowania na zasadzie doboru naturalnego, dlatego trudno tu raczej o centralizację. Użytkownik, który chce od zera, samodzielnie skompletować system GNU z jądrem Linux musi więc wykazać się średnim bądź wysokim poziomem znajomości systemów uniksopodobnych. Tę niedogodność zauważono już po uwolnieniu pierwszych wersji jądra i spontanicznie pojawili się ludzie, którzy dobierając potrzebne im elementy (aplikacje GNU, jądro, biblioteki, skrypty startowe) zaczęli udostępniać je innym jako pewne logiczne całości zwane dystrybucjami.
|
| |
|
|
|
| Linia 30: |
Linia 28: |
| |
=== Automatyzm czy jego brak? ===
|
|
=== Automatyzm czy jego brak? ===
|
| |
|
|
|
| - |
Jeśli wiemy, że nasz system będzie używał w większości samodzielnie kompilowanych aplikacji (bo na przykład mamy takie wytyczne od dostawcy rozwiązania dla naszej firmy) to administrowanie mocno zautomatyzowaną dystrybucją może sprawiać kłopoty. Wyobraźmy sobie system, w którym nad zgodnością oprogramowania czuwa system zarządzania pakietami np. RPM, a naszym zadaniem jest skompilować na nim ze źródeł aplikację, której potrzebuje nasza firma. Załóżmy, że aplikacja ta wymaga między innymi biblioteki XSLT. Instalując tę bibliotekę możemy posłużyć się dedykowanym dystrybucji narzędziem instalacyjnym i pakietem, który zawiera w sobie pliki biblioteki, oraz zależności od innych składników (np. biblioteki obsługującej XML dostępnej w innym pakiecie dla naszej dystrybucji). Po instalacji wymaganych składników kompilujemy program i uruchamiamy go. Kłopoty pojawią się później, przy okazji aktualizacji systemu. Wyobraźmy sobie, że musimy wymienić w naszym systemie usługę WWW, ponieważ wykryto w niej usterkę. Próbujemy to zrobić, lecz zarządca pakietów podpowiada nam, że pakiet z nowym serwerem WWW wymaga nowszej biblioteki obsługującej XML. Pamiętajmy, że system zarządzania pakietami nic nie wie o naszej samodzielnie skompilowanej aplikacji, więc odświeżając wszystkie aplikacje i biblioteki zależne od biblioteki XML pominie naszą twórczość. Jeśli przegapimy moment to okazać się może, że nasza samodzielnie kompilowana aplikacja przestała działać, bo była skonsolidowana z inną wersją biblioteki, po której nie ma już śladu. Jeśli przed upgrade wykażemy czujność to możemy zastanowić się nad pozostawieniem lub kompilacją starszej wersji biblioteki wymaganej przez naszą krytyczną aplikację. Oba wyjścią wydają się mało eleganckie, a jest to przykład dość powszechnego zjawiska. W takich przypadkach automatyzm nie wychodzi na dobre, bo mamy do wyboru:
|
+ |
Jeśli wiemy, że nasz system będzie używał w większości samodzielnie kompilowanych aplikacji (bo na przykład mamy takie wytyczne od dostawcy rozwiązania dla naszej firmy), to administrowanie mocno zautomatyzowaną dystrybucją może sprawiać kłopoty. Wyobraźmy sobie system, w którym nad zgodnością oprogramowania czuwa system zarządzania pakietami, np. RPM, a naszym zadaniem jest skompilować na nim ze źródeł aplikację, której potrzebuje nasza firma. Załóżmy, że aplikacja ta wymaga między innymi biblioteki XSLT. Instalując tę bibliotekę, możemy posłużyć się dedykowanym dystrybucji narzędziem instalacyjnym i pakietem, który zawiera w sobie pliki biblioteki oraz zależności od innych składników (np. biblioteki obsługującej XML dostępnej w innym pakiecie dla naszej dystrybucji). Po instalacji wymaganych składników, kompilujemy program i uruchamiamy go. Kłopoty pojawią się później, przy okazji aktualizacji systemu. Wyobraźmy sobie, że musimy wymienić w naszym systemie usługę WWW, ponieważ wykryto w niej usterkę. Próbujemy to zrobić, lecz zarządca pakietów podpowiada nam, że pakiet z nowym serwerem WWW wymaga nowszej biblioteki obsługującej XML. Pamiętajmy, że system zarządzania pakietami nic nie wie o naszej samodzielnie skompilowanej aplikacji, więc odświeżając wszystkie aplikacje i biblioteki, zależne od biblioteki XML, pominie naszą twórczość. Jeśli przegapimy moment, to okazać się może, że nasza samodzielnie kompilowana aplikacja przestała działać, bo była skonsolidowana z inną wersją biblioteki, po której nie ma już śladu. Jeśli przed upgrade wykażemy czujność, to możemy zastanowić się nad pozostawieniem lub kompilacją starszej wersji biblioteki, wymaganej przez naszą krytyczną aplikację. Oba wyjścią wydają się mało eleganckie, a jest to przykład dość powszechnego zjawiska. W takich przypadkach automatyzm nie wychodzi na dobre, bo mamy do wyboru:
|
| |
|
|
|
| |
* wytwarzać osobny zestaw bibliotek i aplikacji, niezależny od zestawu kontrolowanego przez zarządcę pakietów
|
|
* wytwarzać osobny zestaw bibliotek i aplikacji, niezależny od zestawu kontrolowanego przez zarządcę pakietów
|
| Linia 41: |
Linia 39: |
| |
* tworząc własny serwer (środowisko) do budowania pakietów
|
|
* tworząc własny serwer (środowisko) do budowania pakietów
|
| |
|
|
|
| - |
Mając na uwadze tego typu zjawiska powstaje dylemat: czy wybrać na przykład Slackware (skoro i tak trzeba będzie samodzielnie pamiętać o rekompilacjach a większość rzeczy robić ręcznie) czy może Red Hat, który dostarcza wsparcie techniczne i dedykowany jest mocno obciążonym serwerom? Żeby zdecydować dobrze jest poznać system GNU/Linux do tego stopnia, żeby różnice między dystrybucjami nie miały dla nas (funkcjonalnie) znaczenia. Zyskamy elastyczne podejście i będziemy mogli używać tego co aktualnie najlepsze, a nie tego, czego używaliśmy siłą przyzwyczajenia przez ostatnich parę lat.
|
+ |
Mając na uwadze tego typu zjawiska, powstaje dylemat: czy wybrać na przykład Slackware (skoro i tak trzeba będzie samodzielnie pamiętać o rekompilacjach, a większość rzeczy robić ręcznie) czy może Red Hat, który dostarcza wsparcie techniczne i dedykowany jest mocno obciążonym serwerom? Żeby zdecydować, dobrze jest poznać system GNU/Linux do tego stopnia, żeby różnice między dystrybucjami nie miały dla nas (funkcjonalnie) znaczenia. Zyskamy elastyczne podejście i będziemy mogli używać tego, co aktualnie najlepsze, a nie tego, czego używaliśmy siłą przyzwyczajenia przez ostatnich parę lat.
|
| |
|
|
|
| |
=== Wybór oprogramowania ===
|
|
=== Wybór oprogramowania ===
|
| - |
Wiele dystrybucji zawiera instalowany domyślnie zestaw programów, które są przydatne w określonych zastosowaniach (np. na komputerze biurkowym będą to inne programy niż na serwerze). To pozwala na oszczędzenie czasu, który poświęcilibyśmy na wyszukiwanie potrzebnych nam aplikacji - z drugiej jednak strony zazwyczaj utrudnia instalowanie bardzo nietypowych pakietów, utrudnia też stworzenie instalacji z minimalnym zestawem niezbędnych programów.
|
+ |
Wiele dystrybucji zawiera instalowany domyślnie zestaw programów, które są przydatne w określonych zastosowaniach (np. na komputerze biurkowym będą to inne programy niż na serwerze). Pozwala to na zaoszczędzenie czasu, który poświęcilibyśmy na wyszukiwanie potrzebnych nam aplikacji - z drugiej jednak strony, zazwyczaj utrudnia instalowanie bardzo nietypowych pakietów; utrudnia też stworzenie instalacji z minimalnym zestawem niezbędnych programów.
|
| |
|
|
|
| - |
Dystrybucje z dobranym wstępnie zestawem oprogramowania, to np: Mandriva, Suse, Ubuntu, natomiast te w których możemy każdy pakiet dobierać ręcznie to np. Debian. Jeżeli instalujemy system na komputer domowy, lub stację roboczą (biurko) w firmie, to znacznie wygodniejsze jest wybranie dystrybucji z wybranym zestawem oprogramowania, ponieważ znacznie oszczędzamy na czasie, poza tym ręczne dobieranie pakietów wymaga pewnej wiedzy. Z kolei do pewnych zastosowań profesjonalnych (klaster obliczeniowy, stanowisko do rozwijania oprogramowania, czy serwer); kontrola nad instalowanym oprogramowaniem jest znacznie ważniejsza, i w tych przypadkach korzystny może być wybór dystrybucji umożliwiającej ręczny wybór dowolnego oprogramowania.
|
+ |
Dystrybucje z dobranym wstępnie zestawem oprogramowania to np: Mandriva, Suse, Ubuntu, natomiast te, w których możemy każdy pakiet dobierać ręcznie, to np. Debian. Jeżeli instalujemy system na komputer domowy, lub stację roboczą (biurko) w firmie, to znacznie wygodniejsze jest wybranie dystrybucji z wybranym zestawem oprogramowania, ponieważ znacznie oszczędzamy na czasie, poza tym ręczne dobieranie pakietów wymaga pewnej wiedzy. Z kolei, do pewnych zastosowań profesjonalnych (klaster obliczeniowy, stanowisko do rozwijania oprogramowania, czy serwer), kontrola nad instalowanym oprogramowaniem jest znacznie ważniejsza, i w tych przypadkach korzystny może być wybór dystrybucji umożliwiającej ręczny wybór dowolnego oprogramowania.
|
| |
|
|
|
| |
=== Wsparcie ===
|
|
=== Wsparcie ===
|
| Linia 56: |
Linia 54: |
| |
* dla początkującego użytkownika
|
|
* dla początkującego użytkownika
|
| |
* w wykonywaniu określonej kategorii zadań (np. prowadzenie biznesu)
|
|
* w wykonywaniu określonej kategorii zadań (np. prowadzenie biznesu)
|
| - |
Natomiast jeżeli zajmujemy się rozwijaniem oprogramowania, czy po prostu chcemy poznawać ten system, to znacznie korzystniejsze będzie wybranie dystrybucji niekomercyjnej, ponieważ są one tworzone właśnie przez ludzi zainteresowanych tą tematyką, i znacznie więcej można się od nich dowiedzieć o działaniu systemu od wewnątrz.
|
+ |
Natomiast, jeżeli zajmujemy się rozwijaniem oprogramowania, czy po prostu chcemy poznawać ten system, to znacznie korzystniejsze będzie wybranie dystrybucji niekomercyjnej, ponieważ są one tworzone właśnie przez ludzi zainteresowanych tą tematyką i znacznie więcej można się od nich dowiedzieć o działaniu systemu od wewnątrz.
|
| |
|
|
|
| |
Jest też możliwa inna forma wsparcia - ponieważ GNU/Linux jest w większości otwartym oprogramowaniem, możemy wybrać niekomercyjną dystrybucję, natomiast do rozwiązywania problemów zatrudnić własnych pracowników, czy inną firmę zajmującą się wsparciem dla wolnego oprogramowania.
|
|
Jest też możliwa inna forma wsparcia - ponieważ GNU/Linux jest w większości otwartym oprogramowaniem, możemy wybrać niekomercyjną dystrybucję, natomiast do rozwiązywania problemów zatrudnić własnych pracowników, czy inną firmę zajmującą się wsparciem dla wolnego oprogramowania.
|
| |
|
|
|
| |
=== Wymagany poziom wiedzy ===
|
|
=== Wymagany poziom wiedzy ===
|
| - |
Dystrybucje też różnią się pod względem poziomu znajomości komputera, i Linuksa, koniecznego do zainstalowania i użytkowania tego systemu. Najmniejszej wiedzy potrzeba do zainstalowania i używania dystrybucji Mandriva, jest on równie prosty, a czasem prostszy dla początkującego użytkownika niż Windows. Również bardzo prostymi dystrybucjami są Suse, Aurox, czy Ubuntu. Również dość łatwy jest w użytkowaniu Gentoo, jednak długie oczekiwanie na skompilowanie się programów przy instalacji systemu, może zniechęcić.
|
+ |
Dystrybucje różnią się także pod względem poziomu znajomości komputera i Linuksa, koniecznego do zainstalowania i użytkowania tego systemu. Najmniejszej wiedzy potrzeba do zainstalowania i używania dystrybucji Mandriva - jest on równie prosty (a czasem prostszy, dla początkującego użytkownika) jak Windows. Również bardzo prostymi dystrybucjami są: Suse, Aurox czy Ubuntu. Ponadto dość łatwym w użytkowaniu jest Gentoo, jednak długie oczekiwanie na skompilowanie się programów przy instalacji systemu może zniechęcić.
|
| |
|
|
|
| - |
Natomiast takie dystrybucje, jak Debian, PLD, czy Slackware, wymagają dobrej znajomości systemu GNU/Linux - w przypadku wersji testowej Debiana (Debian testing; obecnie "etch"), bez dobrej znajomości GNU/Linuksa często nie uda nam się nawet go zainstalować.
|
+ |
Natomiast, takie dystrybucje, jak Debian, PLD czy Slackware, wymagają dobrej znajomości systemu GNU/Linux - w przypadku wersji testowej Debiana (Debian testing; obecnie "etch"), bez dobrej znajomości GNU/Linuksa często nie uda nam się nawet go zainstalować.
|
| |
|
|
|
| - |
Dobra znajomość, jak działa system pozwala na łatwiejsze radzenie sobie z wieloma problemami, jednak wymaga poświęcenia bardzo dużej ilości czasu, czasem nawet kilka lat - jeżeli nie mamy zamiaru w przyszłości zajmować się bardziej zaawansowanym programowaniem, czy administracją systemu (np. serwerem), to ta wiedza nie jest nam potrzebna, i będzie to po prostu czas stracony.
|
+ |
Dobra znajomość działania system pozwala na łatwiejsze radzenie sobie z wieloma problemami, jednak wymaga poświęcenia bardzo dużej ilości czasu, czasem nawet kilka lat - jeżeli jednak nie mamy zamiaru w przyszłości zajmować się bardziej zaawansowanym programowaniem, czy administracją systemu (np. serwerem), to ta wiedza nie jest nam potrzebna, i będzie to po prostu czas stracony.
|
| |
|
|
|
| |
=== Kto używa tej dystrybucji ===
|
|
=== Kto używa tej dystrybucji ===
|
| - |
O tym kryterium bardzo często się zapomina, ale w wielu przypadkach (jeśli nie w większości), jest ono nawet ważniejsze od pozostałych. Wyobraźmy sobie sytuację, że nasz znajomy używa PLD - nie jest to łatwa dystrybucja, tak naprawdę nie jest ona przeznaczona dla tych którzy są zainteresowani tylko przeglądaniem paru stron, czy obejrzeniem filmu na komputerze. Ale na początku, przy pierwszej instalacji GNU/Linuksa, zetkniemy się na pewno z wieloma problemami, których nie będziemy umieli samemu rozwiązać, i nie będziemy potrafili zapytać na forum, ponieważ tak naprawdę nie wiemy, które informacje są ważne, i trzeba na nie zwrócić uwagę. Jeżeli nasz znajomy będzie chętny nam pomóc na początku, to będzie to nieraz łatwiejsze niż wybranie prostszej dystrybucji, której jednak nikt znajomy nie używa.
|
+ |
O tym kryterium bardzo często się zapomina, ale w wielu przypadkach (jeśli nie w większości) jest ono nawet ważniejsze od pozostałych. Wyobraźmy sobie sytuację, że nasz znajomy używa PLD - nie jest to łatwa dystrybucja, tak naprawdę nie jest ona przeznaczona dla tych, którzy są zainteresowani tylko przeglądaniem paru stron, czy obejrzeniem filmu na komputerze. Ale na początku, przy pierwszej instalacji GNU/Linuksa, zetkniemy się na pewno z wieloma problemami, których nie będziemy umieli samemu rozwiązać, i nie będziemy potrafili zapytać na forum, ponieważ tak naprawdę nie wiemy, które informacje są ważne, i na które trzeba zwrócić uwagę. Jeżeli nasz znajomy zechce nam pomóc, będzie to nieraz łatwiejsze, niż wybranie prostszej dystrybucji, której jednak nikt znajomy nie używa.
|
| - |
|
+ |
|
| - |
Warto też zwrócić uwagę na to, jakie dystrybucje GNU/Linuksa są najczęściej używane przez firmy - ponieważ jeżeli zdobędziemy doświadczenie w tych dystrybucjach, używając ich w domu, to przyniesie to znaczne korzyści w przyszłej pracy. Na stanowiskach roboczych, na których najprawdopodobniej będziemy pracować, najczęściej instalowane są dystrybucje Mandriva, Suse, na serwerach Red Hat; dystrybucja Suse zyskuje ostatnio dużą popularność, z powodu zaawansowanych rozwiązań biznesowych dostarczanych przez firmę Novell.
|
+ |
|
| |
|
|
|
| - |
Ponadto różnych dystrybucji używają ludzie o różnych zainteresowaniach: i tak np. Mandriva i Ubuntu są używane w domu, głównie do rozrywki i korzystania z Internetu; Slackware jest lubiany przez ludzi zainteresowanych poznawaniem działania samego GNU/Linuksa, podobnie jak PLD, PLD i Debiana używa dużo ludzi zainteresowanych administrowaniem serwerem. Wśród użytkowników poszczególnych dystrybucji, możemy najłatwiej uzyskać pomoc na tematy związane z profilem użytkowników - jeżeli więc chcemy nauczyć się administracji serwerem, to Mandriva czy Ubuntu nie będą najlepszym wyborem.
|
+ |
Warto też zwrócić uwagę na to, jakie dystrybucje GNU/Linuksa są najczęściej używane przez firmy - ponieważ, jeżeli zdobędziemy doświadczenie w tych dystrybucjach używając ich w domu, przyniesie to znaczne korzyści w przyszłej pracy. Na stanowiskach roboczych, na których najprawdopodobniej będziemy pracować, najczęściej instalowane są dystrybucje Mandriva, Suse; na serwerach Red Hat (dystrybucja Suse zyskuje ostatnio dużą popularność, z powodu zaawansowanych rozwiązań biznesowych dostarczanych przez firmę Novell).
|
| |
|
|
|
| - |
== Zobacz też ==
|
+ |
Ponadto, różnych dystrybucji używają ludzie o różnych zainteresowaniach, i tak np. Mandriva i Ubuntu są używane w domu, głównie do rozrywki i korzystania z Internetu; Slackware jest lubiany przez ludzi zainteresowanych poznawaniem działania samego GNU/Linuksa, podobnie jak PLD, którego razem z Debianem używa dużo ludzi zainteresowanych administrowaniem serwera. Wśród użytkowników poszczególnych dystrybucji możemy najłatwiej uzyskać pomoc na tematy związane z profilem użytkowników - jeżeli więc chcemy nauczyć się administracji serwerem, to Mandriva czy Ubuntu nie będą najlepszym wyborem.
|
| - |
[[Linux/Przegląd dystrybucji|Przegląd dystrybucji Linuksa]]
|
+ |
|
| |
|
|
|
| |
+ |
<noinclude>
|
| |
{{Nawigacja|Linux|
|
|
{{Nawigacja|Linux|
|
| - |
[[Linux/Open Source|Open Source]]|
|
+ |
[[../Tożsamość/]]|
|
| - |
[[Linux/Zastosowania|Zastosowania]]|
|
+ |
[[../Przegląd dystrybucji/]]|
|
| - |
}}
|
+ |
}}</noinclude>
|
Bez kategorii 
Comments Off